- Bitki Adı
- Kroton Tohumu
- Bitki Diğer Adları
- Kroton çekirdeği, Tiglium tohumu
- Latince Adı
- Croton tiglium L.
- Almanca Adı
- Krotonsamen
- Arapça Adı
- بذور الكروتون
- Farsça Adı
- تخم کراتون
- Fransızca Adı
- Graine de croton
- İngilizce Adı
- Croton seed
- İtalyanca Adı
- Seme di croton
- Rusça Adı
- Семена кротона
- Yunanca Adı
- Σπόρος κρότον
- Bulunduğu Yer
- Hindistan, Güney Çin, Endonezya, Güneydoğu Asya
- Toplanma Zamanı
- Yaz sonu – Sonbahar
- Kullanılan Bölgesi
- Tohum
- Yetiştiği Bölgeler
- Tropik Asya bölgeleri
- Bitki Tanımı
- Küçük ağaç veya çalı formunda, yağlı tohumlara sahip bir bitkidir.
- Günlük Kullanım
- Halk arasında müshil olarak çok küçük miktarlarda kullanılmıştır.
- Modern Bilimde
- Kroton yağı deneysel biyoloji ve kanser araştırmalarında incelenmektedir.
- Kullanım Alanları
- Deri tahriş edici
- Yan Etkileri
- Böbrek hasarı,
- Hazırlanış Şekli
- Yağından çok küçük miktarlarda yararlanılmış, fakat günümüzde evsel kullanım kesinlikle önerilmez.
- Azerbaycan Adı
- Kroton toxumu
- Müshil,
- Parazit düşürücü,
- Çok güçlü zehirlidir;
Dolaşım bozukluğu yapabilir.
- Mide-barsak iltihabı,
- Bitki İçeriği
1. Yağ, reçine, alkaloidler, glikozitler ve toksik bileşikler içerir.
- Etken Maddesi
1. Kroton yağı (fosfolipaz A2 aktivatörü).
2. Crotonosid.
3. Krotonik asit.
4. Krotonin.
5. Toksik diterpen esterleri.
İlaç Sektöründe Kullanımı, Gıda Takviyelerinde Kullanımı, Moleküler Biyoloji ve Genetikte Kullanımı
1. İlaç sektöründe toksik yapısı nedeniyle doğrudan kullanımı sınırlıdır, ancak farmakolojik araştırmalarda hücre proliferasyonu ve kanser modellerinde incelenmektedir.
2. Gıda takviyelerinde kullanılmaz, çünkü yüksek toksisiteye sahiptir.
3. Moleküler biyoloji araştırmalarında kroton yağının hücre bölünmesi, protein kinaz C aktivasyonu ve tümör araştırmalarında deneysel olarak kullanıldığı bilinmektedir.
- Lokman Hekimlerde Kullanımı
1. Lokman Hekim geleneğinde müshil olarak çok küçük dozlarda kullanıldığı rivayet edilmiştir.
2. Anadolu’da zehirli yapısı nedeniyle doğrudan kullanım bulmamış, fakat eski hekimler tarafından dikkatle ölçülü olarak zikredilmiştir.
3. Yanlış ve fazla kullanımının ölümcül olabileceği bilindiğinden, günümüzde halk arasında kullanılmamaktadır.
